ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားအရေအတွက် အများဆုံးရှိသည့် ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် ၁၀ ကျောင်း… စေဦးဂျောင်တက္ကသိုလ်သည် ၂.၃၅ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိပြီး၊ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ၎င်း၏ 'နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိမှု' ဖြစ်သည်။

၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒုတိယနှစ်ဝက်အထိ တောင်ကိုရီးယားတွင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံသား အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကျောင်းသားဦးရေ ၁၀၈,၀၉၉ ဦးထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ နိုင်ငံဝင်-ထွက်နှင့် နိုင်ငံခြားသားမူဝါဒဦးစီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်သော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကျောင်းသား စီမံခန့်ခွဲမှု သတင်းအချက်အလက်များအရ (၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၃၁ ရက်အထိ) တောင်ကိုရီးယားရှိ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ၏ မူလနိုင်ငံများအနက် ဗီယက်နမ်သည် ပထမဦးဆုံးနေရာ၌ ရှိသည်။ ကျားမအလိုက် ကြည့်လျှင် ကျောင်းသား ၅၂,၇၁၃ ဦးနှင့် ကျောင်းသားမ ၅၅,၃၈၆ ဦးရှိပြီး ကျောင်းသားမများသည် ကျောင်းသားများထက် အနည်းငယ်ပိုများသည်။ နိုင်ငံခြားသို့ ပညာသင်ကြားရန် ပြင်ဆင်နေသော ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားများနှင့် မိဘများအတွက် အကျိုးရှိဆုံးမေးခွန်းမှာ 'ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားအရေအတွက် အများဆုံးရှိသည့် တက္ကသိုလ်များက ဘယ်တွေလဲ?' ဖြစ်နိုင်ပြီး ဤစာရင်းများက ထိုမေးခွန်းကို ဖြေကြားပေးသည်။

ပထမဦးစွာ၊ ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားအရေအတွက် အများဆုံးရှိသည့် ထိပ်တန်း ၁၀ တက္ကသိုလ်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

၁။ Seojeong College: ကျောင်းသား ၂,၅၄၅ ဦး (စုစုပေါင်း၏ ၂.၃၅%) ၂။ Keimyung University: ကျောင်းသား ၁,၉၃၁ ဦး (၁.၇၉%) ၃။ Gachon University: ကျောင်းသား ၁,၈၃၂ ဦး (၁.၆၉%) ၄။ ဒေးရှင်တက္ကသိုလ်: ကျောင်းသား ၁,၈၁၉ ဦး (၁.၆၈ ရာခိုင်နှုန်း) ၅။ ဟန်နမ်တက္ကသိုလ်: ကျောင်းသား ၁,၅၇၈ ဦး (၁.၄၆ ရာခိုင်နှုန်း) ၆။ ဒေဂျုံ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ အင်စတီကျု: ကျောင်းသား ၁,၄၀၂ ဦး (၁.၃၀ ရာခိုင်နှုန်း) ၇။ Gangneung Yeongdong College: ၁,၃၇၄ (၁.၂၇%) ၈။ Daegu Haany University: ၁,၂၂၆ (၁.၁၃%) ၉။ ဒုံဂုတ်တက္ကသိုလ် (Dongguk University): ကျောင်းသား ၁,၂၂၂ ဦး (၁.၁၃%) ၁၀။ နမ်ဆိုးလ်တက္ကသိုလ် (Namseoul University): ကျောင်းသား ၁,၁၆၄ ဦး (၁.၀၈%)

ဤဇယားတွင် ပထမဆုံးထင်ရှားသည်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ရရှိထားသည့် တက္ကသိုလ်များ၏ ပါဝင်မှုနည်းပါးခြင်းဖြစ်သည်။ ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားအရေအတွက် အများဆုံးလက်ခံခဲ့သည့် ဆေဂျုံတက္ကသိုလ် (Seojeong University) သာလျှင် စုစုပေါင်း၏ ၂.၃၅ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပါဝင်သည်။ ထိပ်တန်း တက္ကသိုလ် ၁၀ ကျောင်းအား ပေါင်းစပ်တွက်ချက်သော်လည်း စုစုပေါင်း ကျောင်းသား ၁၆,၀၉၃ ဦးသာရှိပြီး၊ စုစုပေါင်း ၁၀၈,၀၉၉ ဦး၏ ၁၄.၉ ရာခိုင်နှုန်းသာ ဖြစ်သည်။ တခြားပြောရလျှင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံမှ နိုင်ငံတကာ ကျောင်းသားများ၏ ၈၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် ထိပ်တန်း ၁၀ ကျောင်းပြင်ပရှိ တက္ကသိုလ်များစွာတွင် ဖြန့်ဝေထားကြသည်။ တရုတ်ကဲ့သို့ တချို့နိုင်ငံသားကျောင်းသားများသည် နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်အနည်းငယ်တွင် စုပေါင်းတက်ရောက်တတ်ကြသလို မဟုတ်ဘဲ ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားများသည် တနိုင်ငံလုံးရှိ မတူကွဲပြားသည့် တက္ကသိုလ်များတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ဝေထားကြသည်။ ဤအချက်က သတ်မှတ်တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ ဝင်ခွင့်ရခြင်းသည် သူတို့၏ ပြည်ပပညာသင်ယူမှုအောင်မြင်မှုကို အာမခံမပေးနိုင်ကြောင်းနှင့် ရွေးချယ်စရာများလည်း ကျယ်ပြန့်ကြောင်း ပြသသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် ထိပ်တန်း ၁၀ တက္ကသိုလ်များ၏ သဘောထားသည် တစ်ဖက်တစ်လမ်းသို့ မယိမ်းယမ်းပါ။ စာရင်းတွင် Seojeong တက္ကသိုလ်၊ Daejeon University of Science and Technology နှင့် Gangneung Yeongdong တက္ကသိုလ်ကဲ့သို့သော လက်တွေ့သင်တန်းနှင့် အလုပ်အကိုင်ချိတ်ဆက်မှုအားကောင်းသည့် အလုပ်အကိုင်သင်တန်းကောလိပ်များနှင့် Keimyung တက္ကသိုလ်၊ Gachon တက္ကသိုလ်၊ Hannam တက္ကသိုလ်၊ Dongguk တက္ကသိုလ်နှင့် Namseoul တက္ကသိုလ်ကဲ့သို့သော ပုံမှန် (၄ နှစ်) တက္ကသိုလ်များ ပါဝင်သည်။ ဤသည်က လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရေးနှင့် အလုပ်အကိုင်ချိတ်ဆက်မှုအားကောင်းသည့် အလုပ်အကိုင်သင်တန်းကောလိပ်များသည် ဘွဲ့ရရှိရေးကို ဦးတည်သည့် ၄ နှစ်တက္ကသိုလ်များနှင့်အတူ ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားများအတွက် အဓိကရွေးချယ်ရာနေရာများဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ရွေးချယ်မှု၏ သဘောတရားသည် ကျောင်းသား၏ အလုပ်အကိုင်ရည်မှန်းချက်မှာ သုတေသနပညာဆိုင်ရာဖြစ်မဖြစ်၊ အလုပ်အကိုင်ထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်ရောက်လိုခြင်းဖြစ်မဖြစ်ပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်။

တတိယအနေဖြင့် ဒေသဆိုင်ရာ ဗဟိုမြို့များ၏ အရေးပါမှု ထင်ရှားနေသည်။ ဒေဂျုံဒေသတွင် Hannam တက္ကသိုလ် (၅) နှင့် Daejeon တက္ကသိုလ် (၆) တို့သည် ထိပ်တန်း ၁၀ ထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ဒေဂူးနှင့် မြောက်ဂျုံဆန်းဒေသတွင် Keimyung တက္ကသိုလ် (၂) နှင့် Daegu တက္ကသိုလ် (၈) တို့က နေရာများကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်က ဆိုးလ်မြို့ပြဧရိယာတစ်ခုတည်းတွင်သာ စုစည်းထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဒေဂျုံနှင့် ဒေဂူးကဲ့သို့ ဒေသဆိုင်ရာ ဗဟိုမြို့များရှိ တက္ကသိုလ်များသည် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတကာကျောင်းသားများကို ဆွဲဆောင်ရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်ကြောင်း ပြသသည်။ နေထိုင်စရိတ်နှင့် နေထိုင်မှုအခြေအနေများကို တွက်ချက်စဉ်းစားသော ကျောင်းသားများနှင့် မိဘများအတွက် ဤဒေသဆိုင်ရာ ဖြန့်ဝေမှုသည် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သည့် ကိုးကားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအနေဖြင့် နေထိုင်ခွင့်အခြေအနေများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ထူးခြားသည်။ စုစုပေါင်း ကျောင်းသား ၁၀၈,၀၉၉ ဦးထဲမှ ၅၄,၅၃၅ ဦးသည် ဘွဲ့အစီအစဉ် (D-2) တွင် တက်ရောက်ပြီး ၅၃,၅၆၄ ဦးသည် ဘာသာစကားသင်တန်း (D-4) တွင် တက်ရောက်ကာ ခန့်မှန်းအားဖြင့် တန်းတူခွဲဝေထားသည်။ ဘွဲ့အစီအစဉ်များနှင့် ဘာသာစကားသင်တန်းများအကြား ဤညီမျှမှုသည် ဗီယက်နမ်တွင် ပညာသင်ကြားရာ၌ ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘာသာစကားသင်တန်းများတွင် တက်ရောက်နေသည့် ဗီယက်နမ်ကျောင်းသားများ၏ အလွန်မြင့်မားသော အချိုးအစားကို ဖော်ပြသည်။ ဤအချက်သည် ကျောင်းသားများသည် ပထမဦးစွာ ကိုရီးယားဘာသာစကားကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဘွဲ့အစီအစဉ်များသို့ တက်ရောက်သည့် အဆင့်ဆင့်လမ်းကြောင်းကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုကြောင်း ပြသသည်။

နည်းဗျူဟာဆိုင်ရာ မှတ်ချက်။ ဤဂဏန်းများသည် တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ နိုင်ငံဝင်-ထွက်စာရင်းများအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ၎င်းတွင် နေထိုင်ခွင့်အခြေအနေအရ လက်ရှိ နေထိုင်နေသည့် နိုင်ငံတကာကျောင်းသားများကို တွက်ချက်ထားသည်။ တက္ကသိုလ်/အဖွဲ့အစည်းဆက်စပ်မှုကို မှတ်ပုံတင်မှတ်တမ်းများအပေါ် အခြေခံထားသည်။ ဤဂဏန်းများသည် လက်ရှိ တက်ရောက်နေသည့် ကျောင်းသားအရေအတွက်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အသစ်ထုတ်ပေးသည့် ဗီဇာအရေအတွက် (ဗီဇာထုတ်ပေးလက်မှတ်များ) မဟုတ်ပါ။ အရင်းအမြစ်မှာ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ နိုင်ငံဝင်ခွင့်နှင့် နိုင်ငံခြားသားမူဝါဒဦးစီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်သော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကျောင်းသား စီမံခန့်ခွဲမှု သတင်းအချက်အလက်များဖြစ်ပြီး (Public Data Portal data.go.kr၊ Data ID 3069982) ဖြစ်သည်။ ကိုးကားကာလမှာ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒုတိယနှစ်ဝက် (ကိုးကားရက်စွဲ: ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်) ဖြစ်ပြီး၊ ဒေတာများကို KOGL Type 1 အရ အသုံးပြုထားသည်။